ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Το Ηρωικό-Αλχημικό Μονοπάτι

Τι συμβαίνει όταν η επιστροφή έχει ολοκληρωθεί;

Όταν η Συνείδηση έχει γίνει ξανά Ένα και το ταξίδι του ΝΟΣΤΟΥ έχει επιτέλους επαναφέρει τον ταξιδιώτη στον εαυτό του, θα παραμείνει ο Οδυσσέας στην Ιθάκη;

Ή θα αισθανθεί ακόμη το κάλεσμα της θάλασσας, του αγνώστου και της περιπέτειας;

Ο Ταξιδιώτης της Συνείδησης, ο Πολεμιστής του Πνεύματος, μπορεί να επιλέξει να αναχωρήσει ξανά: πέρα από τις γνωστές διαδρομές, προς ανεξερεύνητες ακόμη χώρες της Ψυχής· πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες, πέρα από τα όρια που οι θεοί επέβαλαν στους ανθρώπους.

Στη μνημειώδη Οδύσσειά του, ο Νίκος Καζαντζάκης συνεχίζει τον μύθο ακριβώς στο σημείο όπου τον ολοκληρώνει ο Όμηρος. Η επιστροφή στην Ιθάκη δεν αποτελεί το τέλος του ταξιδιού, αλλά την αρχή μιας περιπέτειας ακόμη μεγαλύτερης, ριζικότερης και πιο μυστηριώδους.

Πέρα από τον ΝΟΣΤΟ ανοίγεται επίσης ένα άλλο μονοπάτι.

Το Μονοπάτι της Επανένωσης οδηγεί στην Ενότητα και την Αρμονία. Απελευθερώνει το δυναμικό που περικλείεται στην ανθρώπινη φύση και καθιστά δυνατή τη συνειδητή δημιουργία μιας πραγματικότητας που προηγουμένως μπορούσε μόνο να φανταστεί κανείς.

Πέρα, όμως, από την ολοκλήρωση του ανθρωπίνως δυνατού διακρίνεται ένα άλλο κατώφλι, ανοιχτό προς τον κόσμο του αδυνάτου: το Ηρωικό-Αλχημικό Μονοπάτι.

Ριζωμένο σε μυητικές παραδόσεις χιλιάδων ετών, αυτό το μονοπάτι θέτει ένα ακραίο ερώτημα:

Μπορεί ο άνθρωπος να υπερβεί τα όρια της ίδιας του της φύσης;

Μπορεί να υπερβεί ακόμη και την πλήρη εκδήλωση του εαυτού του — αυτό που πίστευε ότι ήταν η ύστατη μορφή του;

Η Επανένωση της Συνείδησης οδηγεί τον άνθρωπο στην πληρότητα της φύσης του. Το Ηρωικό-Αλχημικό Μονοπάτι αρχίζει όταν αυτή η πληρότητα δεν θεωρείται σημείο άφιξης, αλλά η αρχική ύλη μιας νέας μεταμόρφωσης.

Ο άνθρωπος δεν νοείται πλέον ως μια ολοκληρωμένη μορφή, ούτε ακόμη και όταν έχει φτάσει στην πληρότητά του. Γίνεται ένα κατώφλι, μια γέφυρα ανάμεσα σε αυτό που είναι και σε αυτό που θα μπορούσε ακόμη να γίνει.

Η υπέρβαση του εαυτού δεν σημαίνει άρνηση της φύσης μας, αλλά πλήρη διάσχισή της, κυριαρχία πάνω στις δυνάμεις της και ώθησή της πέρα από τα όρια που έμοιαζαν αδιάβατα. Σημαίνει να μεταμορφώσουμε την ακεραιότητά μας σε μια ανοδική δύναμη, ικανή να ανοίξει δυνατότητες που δεν ανήκουν πλέον μόνο στην πλήρη ανάπτυξη του ανθρώπου, αλλά στην υπέρβασή του.

Εδώ η Αλχημεία δεν είναι μεταφορά. Είναι η Τέχνη της μεταστοιχείωσης εφαρμοσμένη στο Είναι: στη Συνείδηση, στη βούληση, στην ενέργεια και στην ίδια την εσωτερική διαμόρφωση του ατόμου.

Το ερώτημα γίνεται:

«Τι μπορεί να γεννηθεί όταν αυτό που είμαι έχει υπερβεί τον εαυτό του;»

Αυτή είναι η ηρωική ένταση: να μη συμβιβάζεται κανείς ούτε με την ίδια του την πληρότητα. Να μην σταματά μπροστά στα όρια του δυνατού. Να καταστήσει τον άνθρωπο όχι το τέλος της εξέλιξης, αλλά το σημείο από όπου μπορεί επιτέλους να αρχίσει μια συνειδητή εξέλιξη.

Εδώ δεν αναζητείται πλέον μόνο η πραγμάτωση του ανθρώπινου δυναμικού.

Αναζητείται η υπέρβαση του ανθρώπινου και η συνειδητή είσοδος στην επικράτεια του αδυνάτου.

Εδώ δεν αρχίζει ένα ακόμη επίπεδο του ΝΟΣΤΟΥ.

Αρχίζει ένα άλλο ταξίδι.

Το Ηρωικό-Αλχημικό Μονοπάτι δεν είναι ανοιχτό στο κοινό και δεν αποτελεί αυτόματη συνέχεια της πορείας. Όποιος έχει ολοκληρώσει την Επανένωση της Συνείδησης μπορεί να ζητήσει να ληφθεί υπόψη, αλλά η πρόσβαση στις διδασκαλίες του γίνεται αποκλειστικά με προσωπική πρόσκληση.

Η Ιθάκη έχει κατακτηθεί. Πέρα, όμως, από την Ιθάκη αρχίζει η περιπέτεια του αδυνάτου.